A segunda recreación corre a mans de
Milo Manara, e leva o título de "
La odisea de Giuseppe Bergman". Foi publicada por
Planeta de Agostini en Barcelona no ano 2007, e reseñada anteriormente por
Ricardo con abundantes imaxes que ilustran a trama.
É esta unha versión moi distinta da anterior, e dirixida especialmente ao público adulto. A quen coñeza as obras de
Manara pode que non lle sorprenda nada do que ocorre nesta aventura.
O forte erotismo que imprega todas as páxinas permítenos un profundo coñecemento da anatomía femenina dende tódolos ángulos posibles. Temos a un personaxe, unha fermosa rapaza, do que colga un falo de madeira durante gran parte da historia, e unha protagonista, tamén guapa ela, á que se lle están baixando os pantalóns páxina tras páxina. Por se o anterior fose pouco, tamén aparece unha especie de convención de moteiros heavys montados en Harleys, cunhas amigas un tanto, digamos, liberais...
A historia dun naufraxio da pé a unha narración de corte fantástico, onde o propio
Ulises e o seu piloto
Elpenor se lles aparecen misteriosamente aos protagonistas, que, coa axuda dun casco de extraordinarios poderes, serán transportados no tempo para aparecer sen ser vistos no pazo de
Eolo, na praia das
vacas do Sol, con
Escila e Caribdis, coas
sereas e finalmente na illa de
Circe.
E quizais sexa isto último o que máis nos poida interesar, o fermoso debuxo que recrea os famosos episodios narrados por
Homero, poboados, iso si, dun auténtico exército de
velinas transformadas en sereas e deusas antigas...
