Mostrando entradas con la etiqueta mitoloxía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta mitoloxía. Mostrar todas las entradas

2/11/20

El dios vagabundo

Eustis o vagabundo ten uns estraños poderes de adiviñación, xa que outrora pertenceu á corte de Dioniso, o deus do viño. ¡Ah, que festas se pegaban! Pero os deuses maldicírono e agora está condenado a compartir a cotidianidade dos humanos nun mundo tristemente desprovisto de maxia. Ata o día en que Hécate, raíña dos espectros, encoméndalle unha misión: e velo aquí, disposto a atopar o seu mundo perdido en compañía dunha estraña pantasma e dun pequeno profesor medio miope... 

No deus vagabundo, Fabrizio Dori propón unha fascinante inmersión no mundo antigo, ofrecendo unha mirada diferente da mitoloxía e a arte para dar forma a unha odisea dunha extraordinaria beleza.

Ganadora do premio Ouest-France 2019 do festival Quai des Bulles. Nominada ao premio das librerías de bande dessinée de Francia 2019. Nominada ao premio Tour d’Ivoire del festival Á Tours de Boulles 2019. Incluída na selección de indispensables do verán 2019 da ACBD (Asociación de críticos e periodistas especializados en bande dessinée de Francia).

ECC Ediciones
Autor : Fabrizio Dori
ISBN : 978-84-18094-39-2
Número de páginas : 152


Igual que sucedía en Baco, de Eddie Campbell, estamos ante unha divindade, neste caso un sátiro, desubicada e perdida no mundo actual, nostálxica dun pasado remoto onde reinaban os antigos deuses, antes da chegada dese "deus único" que sumiu á humanidade nunha idade da penumbra, como nos contaba hai pouco Catherine Nixey.


Unha obra altamente recomendable, cunha boa estrutura narrativa e un desfile de curiosos personaxes que acompañan ao protagonista na súa aventura. En canto ás imaxes, dicir que son unha auténtica homenaxe á historia da arte, con múltiples referencias que chegan ata os nosos días.


Aquí tendes un cuestionario con 28 preguntas que abranguen dende mitoloxía, lingua grega, historia e arte.



Podes ler outras reseñas en...


12/11/13

Baco, de Eddie Campbell

--Baco, deus do viño e da esmorga, fillo ilexítimo de Zeus, segue vivo. Arrastrando os seus máis de catro mil anos de Antigüidade, percorre os bares da cidade en busca de Joe Teseo, que posúe o segredo da xuventude eterna e a quen debe vinganza.

O Olimpo descendeu á terra, provocando liortas, persecucións e orxías. Como di o vello Baco: "A inmortalidade non é para sempre. Despois de catro mil anos, de repente, hai un montón de deuses con cara de morto que queren resolver os seus asuntos a toda présa--

Este breve resumo pode lerse na contraportada da edición de Astiberri que recompila os 2 primeiros tomos (Inmortality Isn't Forever e The Gods Of Business) da serie de Baco (10 en total), de Eddie Campbell, publicados orixinalmente entre 1987 e 1988 en formato comic-book. (máis información na wikipedia inglesa)


Rústica con solapas
17 x 24 cm
B/N. 216 páginas.
17 euros.
ISBN: 978-84-15685-11-1

A medias entre o xénero negro e a mitoloxía. Unha obra máis que recomendable. Lectura obrigada.

(...) el Baco del título es el auténtico Baco, el dios del vino, entre otras cosas. Es un Baco envejecido, acabado, con su poder reseco, y su relato es por tanto crepuscular y amargo, aunque el típico humor de Campbell siempre está presente. Él imagina un presente en el que sobreviven los restos de aquel brillante panteón de dioses, semidioses y héroes: Teseo, el propio Baco, y un sorprendente personaje: el niño Ojos, asesino de gran parte de los dioses y portador del poder de Zeus, como Teseo lo es del de su padre Poseidón. Los tres son el centro de un relato que gira en torno, precisamente al poder, y a la búsqueda del mismo, ya sea el poder crudo o el económico. Por el camino, se van reinterpretando las antiguas historias, en boca de Baco o de Teseo, y algunas de ellas se cuentan entre lo mejor del tomo, por el ingenio y el tono desmitificador —nunca mejor dicho— con el que Campbell las aborda. La lucha contra el Minotauro, la incursión en el Inframundo, o la guerra entre Cronos y Zeus son algunos de los mitos clásicos que aparecen, pero hay, y supongo que habrá en el futuro, bastantes más (...) Gerardo Vilches (Entrecomics)

“Baco mezcla secuestros de aviones y antiguos dioses, culebrones de mafiosos y leyendas, investigaciones policiacas y mitos fantásticos, limpiadores de piscinas y literatura clásica. No debería funcionar, por supuesto, pero funciona de maravilla”. Neil Gaiman

“Todo aquel que se anime a probar la serie repetirá. Atrapado por la carnosidad y acidez justa de su trama, la finura y armonía de su trazado, y su elaboración armónica. Sensaciones que persistirán una vez apurada la última gota de su lectura”. Nino Ortea, Tebeosfera

(...) Na primeira página da primeira história de Bacchus, um meliante dialoga com um velho imenso trajado como um velho lobo do mar, de quepe e tudo, com uma quantidade imensa de rugas - pense no rosto do Marlon Brando de Apocalipse Now! rasgado pelo vento e pelas marés -, vizinho seu de cela na cadeia: 
"Por que cê veio parar aqui, ô coroa?" 
"Bebedeira e baderna" 
"Ha ha ha....Você parece velho o bastante para saber como é" 
"4.000 anos chegam?" 
"Qual é o seu nome, falando nisso?" 
"Baco, o deus do vinho" 
"Vocês deuses não eram imortais?" 
"É mesmo" 
"Então como é que você ficou tão acabado assim" 
"Muito vinho, mulheres e música".Nas próximas páginas o leitor descobre que apenas alguns dos então nobres heróis e deuses gregos (Hermes, Teseu, ou melhor, Joe Theseus) ainda estão vivos - não é por acaso que o título é Imortalidade Não é para Sempre - e sofrem as conseqüências de querelas e mal-entendidos começados há 4.000 anos. Exatamente essas rixas primordiais, além de lendas e desencontros clássicos são inseridos em flashbacks onde se conta, por exemplo, como Zeus perdeu todo seu poder para The Eyeball Kid, um ser de 10 pares de olhos, filho de Argus, o monstro de 1000 olhos, que seguiu uma carreira de fora-da-lei ao longo da História, ganhando esse codinome no Velho Oeste.
As duas primeiras histórias (Imortalidade... e Os Deuses dos Negócios), além de definir um background para os personagens principais, fazendo uma verdadeira limpa, conjugam com talento mitos clássicos e sequestros de avião, problemas conjugais e filosofia, EyeBall Kid e Joe Theseus, equilibrando diálogos e cenas de ação no que provavelmente é o estilo de narrativa mais fluente nos quadrinhos de hoje. Particularmente especial é o uso das splash pages - aquelas páginas inteiramente ocupadas por um único quadrinho - seja em cenas de briga, quando a revista parece tremer nas mãos com o estrondo dos murros, seja num comovente recurso narrativo, quando após se jogar ao mar, desgostoso, Theseus ouve uma voz ao fundo lembrando-lhe de sua origem divina, e vira-se, deparando-se com a imensa imagem de Netuno a lhe proteger: "Poseidon, my father, god of all the seas!". Um deslumbre (...) Rafael Lima (Digestivocultural.com)

(...) El dios del vino, regresa de un viaje eterno, de un exilio de autodestrucción. Demacrado, tuerto, viciado. Ha vuelto para vengarse definitivamente de Teseo (el del Minotauro) por abandonar a Ariadna (la del hilo). Pero el paso del tiempo y la depravación, no perdonan. Han dejado huellas muy profundas en Baco, que nos muestra un rostro surcado por cientos de arrugas que se entrecruzan. Tan profundas como abismos.Baco ha vuelto a la ciudad. Como si de un relato de serie negra se tratara, la crónica de las desventuras de este dios comienza acodado en la barra de un tugurio bebiendo alcohol a pequeños tragos. La narración de una tragedia clásica, de las que tienen “repercusiones bíblicas”. Una historia, en definitiva, de venganza con femme fatale de por medio. Y claro, con un gran actor trágico, Baco. Compartiendo protagonismo con los miembros del panteón mitológico griego. Los que han logrado mantenerse con vida hasta nuestros días. Solo puede quedar uno.
El otro protagonista es, Joe Teseo. Teseo, hijo del rey Egeo y verdugo del Minotauro. Ahora se ha reconvertido en el líder mafioso del crimen organizado de la ciudad. Junto con sus esbirros lo veremos danzar de un lado al otro del mundo, mientras nos enteramos de sus aventuras y desventuras mitológicas. Desde su paso por el Hades, hasta la muerte del Minotauro y el abandono de Ariadna. Otro personaje es, Ojos. Nieto de Argos, el de los cien ojos. Es el juguete erótico de la diosa Hera. Ojos llega a ser tan poderoso como Zeus, o más aún. También tenemos a los tres hermanos Telquines, deidades menores que conspiran para eliminar a Teseo y a todo el que se ponga por delante para convertirse en los dueños del mundo. Pero aún quedan más personajes, tenemos a Poseidón y la fuente calavera de la eterna juventud o la Sabandija Estigia…
Eddie Campbell posee un estilo propio, en blanco y negro, llamémoslo impresionista. Trabaja con la línea, la mancha y las tramas. A primera vista, con un trazo suelto y rápido, su trabajo parece confuso. Pero a medida que lo leemos nos damos cuenta de la claridad que poseen sus viñetas, su expresividad, su dinamismo. Una perfecta narrativa que mantiene la lectura en un continuo clímax.
En definitiva, Baco es un entretenido thriller épico lleno de venganzas mitológicas. Una lectura de cabecera, adictiva, que gusta releer con el paso del tiempo. Un cómic añejo, con un regustillo a clásico.
El armadillo ilustrado (Cine & otras drogas)


25/4/11

A canción de Ariadna

Unha pequena reseña deste manga recén aparecido e ambientado na Grecia Clásica.
Non busquemos nel fidelidade á Historia ou ao Mito. 
Simplemente pasemos un bo rato con esta fermosa historia (de amor) con final feliz. Coa princesa Ariadna e o príncipe Órelan...
Autora: Irene Roga
Edita: Gaijin Manga - Glenat

Máis en:

4/5/07

Historias en pedra


O museo J. Paul Getty, en colaboración co Instituto Nacional de patrimonio de Túnez, presentou na Getty Villa de California unha exposición de mosaicos romanos pertencentes ás coleccións máis importantes dos museos tunecinos, co título de "Stories in Stone".
Este artigo de prensa de The New York Times publicado en *.pdf polo diario El País, ofrece unha interesante información sobre o evento, útil para traballar na clase cos alumnos, ben sexa dende o punto de vista da mitoloxía ou das artes plásticas.
Mágoa que a exposición rematara xa o día 30 de abril, por iso de ter un motivo para a viaxe ...